Op de foto zie je de vrouw staan, in een rood shirt, haar gezicht onherkenbaar gemaakt. Wat gaat er in haar om? Verdriet, spijt, onverschilligheid? En hoe verscheurd moeten die kinderen zich voelen. Ja, ze zijn gered. De misdadiger is opgepakt. Maar die misdadiger is geen onbekende crimineel uit de boze buitenwereld; het is hun eigen moeder.

En wat moeten we nu denken van die geweldige internetrevolutie, die ons zou voeren naar het land van de onbegrensde mogelijkheden? Oké, het is supertof dat we kunnen skypen met een vriend aan de andere kant van de aardbol. Maar die grenzeloosheid heeft ook een schaduwzijde. Bizarre behoeften, die misschien altijd al voorkwamen, krijgen door internet ineens volop de ruimte en worden zelfs opgezweept. Want er valt geld mee te verdienen. Kinderen en zelfs baby’s betalen ervoor met hun lichaam, hun ziel, hun leven.

Gelukkig zijn er mensen die de strijd aanbinden met dit kwaad. Undercovermedewerkers, rechercheurs, politieagenten, advocaten, hulpverleners. Zij gaan door om kinderen te redden uit de klauwen van cybersekscriminelen.

Het is zwaar werk en het wordt alleen maar complexer. De techniek schrijdt voort; misdadigers gaan steeds slimmer en ingenieuzer te werk. Je kunt er moedeloos van woorden. En toch. John Tanagho, directeur van één van de IJM-veldkantoor op de Filipijnen, is vastbesloten. Hij gaat door met dit gevecht. “Niemand die kinderen misbruikt voor de cyberseksindustrie, kan zich uiteindelijk nog verstoppen”, zegt hij. “Het is slechts een kwestie van tijd voordat ze worden betrapt en gerechtelijk vervolgd worden.”

Deze man is blijkbaar een ‘bijtertje’. Godzijdank.

Gertjan de Jong, storyteller IJM