Een bevrijdingsoperatie maakte een einde aan de wrede uitbuiting van 60 mensen in een steenfabriek. De eigenaar zette alles op alles om zijn misdaden te verdoezelen, maar slaagde daar niet in.

De families in deze zaak waren afkomstig uit een extreem arme regio. De fabriekseigenaar lokte hen met een voorschot van – omgerekend – zo’n 180 tot 380 euro per familie. Deze betalingen werden echter omgezet in een schuldbedrag dat keer op keer werd verhoogd. Zo kreeg de eigenaar de families in zijn macht. Ook gebruikte hij geweld en dreigementen om zijn greep op de familie te versterken. 

Deze vrouwen, mannen en acht kinderen  werden gedwongen tot werkdagen van wel vijftien uur, met nauwelijks voedsel of rustmomenten. Ze kregen een klein bedrag om eten mee te kopen, maar dat was veel te weinig om in de basisbehoeften van de families te voorzien. Als ze hierover klaagden, begon de eigenaar hen uit te schelden en te bedreigen. Zo zei hij: “Zelfs als wij je vermoorden en je hier begraven, dan zou niemand in staat zijn om tegen ons op te treden.”

In april kwam een partnerorganisatie van IJM de uitbuiting op het spoor en meldde het aan de lokale autoriteiten. Maar voordat ze konden ingrijpen, ontving de fabriekseigenaar een geheime tip – waarop hij zich haastte om zijn misdaden te verdoezelen met behulp van een groep van twintig handlangers. Met geweld verjoegen ze de families, waarbij ze hen sloegen met stokken en ijzeren staven. Via vrachtwagens brachten ze hen naar afgelegen locaties en lieten ze daar achter. Verschillende mensen liepen verwondingen op en kregen intense zwellingen, waardoor ze niet meer konden lopen.

Toen de autoriteiten op 22 april arriveerden voor de reddingsoperatie –ondersteund door IJM, onze partnerorganisatie en lokale surivor leiders – was de eigenaar gevlucht en troffen zij slechts zes arbeiders aan die zich angstig verborgen hielden. Gespecialiseerde politie-eenheden doorzochten het gebied en vonden uiteindelijk ook de overige mensen terug.

Alle arbeiders werden vervolgens in veiligheid gebracht in een overheidskantoor, waar zij medische zorg kregen, een overnachtingsplek en zogeheten vrijlatingscertificaten (officiële documenten die hun vrijheid bevestigen en hun valse schulden kwijtschelden).