shield arrow-simple-alt-top arrow-simple-alt-left arrow-simple-alt-right arrow-simple-alt-bottom facebook instagram linkedin medium pinterest rss search-alt shaper twitter video-play arrow-long-right arrow-long-left arrow-long-top arrow-long-bottom arrow-simple-right arrow-simple-left arrow-simple-bottom readio arrow-simple-top speaker-down plus minus cloud hb pin camera globe cart rotate Group-35 star edit arrow-top arrow-right arrow-left arrow-bottom check search Close square speaker-up speaker-mute return play pause love new-tab equalizer
Back to Stories

'Ik durfde niet meer te gaan slapen'

Share

'Ik durfde niet meer te gaan slapen'

Tegenover ons zit een mooie, jonge vrouw. Ze lacht nog wat verlegen en vindt duidelijk steun bij haar counselor van IJM, die al jaren met haar optrekt. Ruby (21), die omwille van haar privacy niet bij haar echte naam genoemd wil worden, wil haar verhaal doen. Een verhaal van misbruik voor cyberseks, terwijl zij zestien jaar jong was.

Z

e groeide op als jongste in een gezin van tien kinderen in een bergachtig gebied in de Filipijnen. "Mijn ouders overleden toen ik nog kind was”, vertelt ze. "Mijn oudste zus sloeg mij vaak. Een voor een trouwden mijn broers en zussen, totdat ik alleen achterbleef. Op mijn zestiende kwam ik via Facebook in contact met iemand die een baantje aanbood als caissière in een computerzaak in de grote stad Manilla. Toen heb ik mijn spullen gepakt en ben ik gegaan. Zonder iemand iets te zeggen.”

Van haar contactpersoon kreeg ze geld om de reis naar Manilla te maken. „Toen ik op het afgesproken adres aankwam, viel mij op dat er meer meisjes waren. Ze kwamen halfnaakt uit de kamers in het huis gelopen. Ik was verbaasd. Wat was hier aan de hand? Toen ik het aan mijn baas wilde vragen, vertelde zij mij wat ik moest doen. Ik was in shock. Het was alsof er een bom afging. Nu realiseerde ik mij dat ik was misleid.”

'Ik was in shock. Het was alsof er een bom afging.'

"Ze zeiden dat ik mij moest uitkleden voor de camera en alles moest doen wat klanten via de chatbox aan mij vroegen”, vervolgt Ruby. "Ik moest dingen doen waarvan ik nooit had gedacht dat meisjes van zestien die zouden doen. Ik probeerde te weigeren. Maar als ik dat deed, werd ik bedreigd en kreeg ik geen eten. Mijn telefoon was afgepakt. Het enige contact dat ik met de buitenwereld had, was met de klanten. Zij vonden ons via pornosites.”

Op een avond hoorde Ruby de sirene van een politieauto in de buurt. Ze begon te schreeuwen, in de hoop dat de politie haar zou horen. Maar de persoon die haar bewaakte, pakte een mes en dreigde haar neer te steken als ze niet stil zou worden. "Ik was doodsbang. Die avond schreeuwde ik het uit: 'God, als U bestaat, haal mij hier dan uit!'”

De volgende dag hoorde Ruby dat er buiten het huis iets gebeurde. "God had mijn uitroep blijkbaar gehoord. Ik hoorde een schot, geschreeuw. Iemand riep: 'Politie! Politie!' De eigenares van het huis verstopte snel haar dure spullen en sieraden. Ze zei tegen mij en de andere meisjes dat wij niet mochten vertellen dat we minderjarig waren.

Ik was de enige die blij was dat de politie kwam. Ik zat nu twee maanden vast, maar de andere meisjes zaten er al veel langer. Zij waren gehersenspoeld door het echtpaar dat ons vasthield. Ze waren bang voor de politie. Ze dachten dat zij niet zouden worden bevrijd, maar worden gearresteerd.”

Het hart van die andere meisjes was koud geworden, merkte Ruby. "Ze hadden geen eigenwaarde en hoop meer. Het enige wat zij nog deden, was opdrachten uitvoeren. Ik ben blij dat ik dat punt nooit bereikt heb. Wel voelde ik me verschrikkelijk schuldig. Ik walgde van mezelf.”

Ruby werd door de mensenrechtenorganisatie International Justice Mission naar een nazorghuis gebracht. "Daar begonnen de nachtmerries. Wat er in de twee maanden in het huis was gebeurd, bleef me achtervolgen. Ik durfde niet meer te gaan slapen.

In het nazorghuis kreeg ik gelukkig therapie. Stap voor stap ging het beter met me. Ik zag dat de mensen om me heen om mij gaven. Zo was er iemand die met me bad. In het gebed zei ze dat God mij waardevol vindt en van me houdt. Dat raakte mijn hart. Ik kwam van een walgelijke plek. Maar ik geloofde dat God alles kon veranderen. Ik kreeg een tweede kans in mijn leven.”

Woedend
"De daders moesten voor de rechter komen. Omdat ze schuld wilden bekennen, konden ze strafvermindering krijgen. Ze zouden dan vijftien jaar gevangenisstraf krijgen in plaats van levenslang. Ruby: "Toen ik dat hoorde, voelde dat als een klap in mijn gezicht. Ik was woedend. Na veel gebed en strijd heb ik hun bekentenis uiteindelijk geaccepteerd. Ik had een tweede kans gekregen, verdienden zij die ook niet? En ik ontdekte dat zij ook kinderen hadden. Toen de zitting was afgelopen, stortte ik in. Het was klaar. Ik huilde en huilde. Ik was vrij. Ook van de woede in mij.”

"De daders die de beelden bekeken, verdienen ook straf. Zij maakten deel uit van de misdaad. Ook al weet niemand om hen heen waarschijnlijk wat zij achter hun computer doen, er is Iemand Die dit wel ziet. Hij zal hen straffen als ze nu niet stoppen met deze misdaden.”

"Ik deel dit verhaal, omdat ik wil laten zien dat er hoop is. Ook wil ik de wereld laten weten dat er zoiets kwaads bestaat als cyberseks met kinderen. Hier moet een einde aan komen.”

Word deel van IJM's reddingsteam

U kunt vandaag redding mogelijk maken.

Met uw gift vecht u mee tegen slavernij, geweld en onrecht wereldwijd. Samen kunnen we een einde maken aan slavernij.

Word deel van IJM's reddingsteam als Freedom Partner.

Uw maandelijkse gift stelt onze teams in staat kwetsbare kinderen en gezinnen te bevrijden, naast hen te staan om hun leven weer op te bouwen én criminelen voor de rechter te slepen.

Login

Donor Portal

Review your giving, tax statements and contact info via the IJM Donor Portal.

please sign in
Email Sign Up
Get updates from IJM on stories from the field, events in your area and opportunities to get involved.
sign up