Lingamma straalde toen ze boven de menigte werd uitgetild, gedragen op de schouders van haar vrouwelijke supporters en vriendinnen. In dat moment vierden ze niet alleen haar overwinning in een lokale verkiezing. Ze tilden iemand uit hun eigen gemeenschap op – iemand die jarenlang aan de rand van de samenleving stond – en plaatsten haar in een rol als publieke leider.

Lingamma is één van negen survivors van gedwongen arbeid die in december 2025 lokale verkiezingen wonnen in Zuid-Azië. Drie mannen en vijf vrouwen zullen dienen als wijkraadsleden in hun dorpen (elk representeren zij vele tientallen huishoudens),en Lingamma zal optreden als Sarpanch van haar dorp (vergelijkbaar met een burgemeester).

Terugkijkend op deze overwinningen zei een lokale IJM-leider: ‘Tien jaar geleden zaten deze mensen vast in slavernij en konden ze zich niet voorstellen dat ze ooit hun gemeenschap zouden leiden. Vandaag de dag, in 2026, zijn we getuige van een opmerkelijke transformatie… In dorpen waar hun voormalige onderdrukkers nog steeds wonen, zijn deze leiders boven alles uitgestegen – en laten ze zien dat hoop en vastberadenheid levens kunnen veranderen.’

Nog maar tien jaar geleden was dit ondenkbaar geweest voor Lingamma. Tot 2016 behoorde zij tot de 45 families uit een gemarginaliseerde inheemse gemeenschap in het dorp Amaragiri die gevangen zaten in een hard systeem van gedwongen arbeid. Drie invloedrijke zakenlieden hadden de lokale visserij overgenomen en dwongen vissers alles aan hen te verkopen. Ze hielden families zoals die van Lingamma in hun greep met valse schulden, dwang en geweld. Meer dan dertig jaar leefden deze families in angst en diepe armoede, zonder dat iemand voor hen opstond.

Alles veranderde in januari 2016, toen IJM en partnerorganisatie Foundation for Sustainable Development (FSD) de autoriteiten ondersteunden bij het bevrijden van de families uit decennialange uitbuiting.

In de jaren die volgden, kwamen de survivors samen om hun leven met waardigheid en doel op te bouwen. Ze vormden de Amaragiri Released Bonded Laborers Association (RBLA), maakten gebruik van overheidsprogramma’s om hun omstandigheden te verbeteren, en richtten zelfs hun eigen visverwerkingsbedrijf op. Zo bouwden ze een nieuw leven op. Hun kinderen konden weer naar school en het hele dorp was de verandering zichtbaar en voelbaar.

In deze periode liet Lingamma zich kennen als een stabiele en vertrouwde leider. Ze leidde RBLA‑vergaderingen, onderhield contact met overheden, ondersteunde families in hun herstel en werkte intensief samen met de gemeenschap aan projecten die bijdroegen aan economische opbouw.

Na haar verkiezing zei Lingamma: ‘Deze kans is niet alleen mijn overwinning – het is de overwinning van onze gemeenschap. Als Sarpanch wil ik ons dorp verbeteren door goede wegen, schoon drinkwater, betere gezondheidszorg en goed onderwijs voor onze kinderen te realiseren. Ik zet me in voor het welzijn en de vooruitgang van elke familie in ons dorp.’

Haar recente verkiezing bouwt voort op een groeiende erfenis van leiderschap door survivors in Amaragiri.

Bij eerdere verkiezingen werd survivor‑leider Mallaiah verkozen tot vice‑Sarpanch. Tijdens zijn termijn zorgde hij voor een busverbinding voor het dorp, regelde hij huisvesting voor families van overlevers en zorgde hij voor een koelopslag voor vis - een enorme versterking voor de lokale economie.

Een lokale IJM-leider vertelt: ‘Het leiderschap van Mallaiah legde de basis. Deze verkiezingen gaan verder op dat fundament. Vandaag is Amaragiri niet langer een dorp dat wordt gedefinieerd door slavernij. Het is een dorp dat wordt geleid door overlevers.’

Lingamma voegt daaraan toe: ‘Ik had nooit durven dromen van een leven in vrijheid zoals dit. Ik ben dankbaar en wil elke kans benutten om mijn gemeenschap en mijn dorp te helpen en verder te ontwikkelen.’