De 39-jarige Prakasam* keerde op 28 juli 2026 terug naar zijn moeder, dankzij een jarenlange zoektocht en de samenwerking tussen overheidsinstanties, maatschappelijke organisaties, journalisten en International Justice Mission.

Prakasam was 16 jaar oud toen hij van huis wegliep na een ruzie met zijn broer. Daarna verloor zijn familie ieder spoor van hem. Uiteindelijk belandde hij ruim 2.700 kilometer van zijn woonplaats op een buffelfarm. Vijftien jaar moest Prakasam daar zonder loon werken. Hij moest de stallen van de buffels schoonmaken, mest verzamelen en de 24 buffels van de boerderij verzorgen. Om te voorkomen dat hij zou ontsnappen, ketende de eigenaar zijn benen vast aan een metalen bed.

Hulpverleners die hem in 2022 aantroffen, beschreven zijn omstandigheden als mensonterend. Zijn kleding was bedekt met lagen stof, zijn haar zat vol stro en hij had nauwelijks mogelijkheden gehad om voor zichzelf te zorgen. Een lokale ngo bevrijdde hem op 16 juli 2022 en bracht hem onder in een opvanglocatie.

Zware impact
De jarenlange uitbuiting en isolatie lieten diepe sporen na. Na zijn bevrijding sprak Prakasam maandenlang nauwelijks. Vaak beperkte hij zich tot losse woorden zoals lokale plaatsnamen. Zelfs de namen van zijn ouders en andere familieleden kon hij zich niet herinneren.

Na medische behandeling en langdurige begeleiding begon zijn geheugen geleidelijk terug te keren. Een gepensioneerde overheidsmedewerker, die regelmatig vrijwilligerswerk deed in de opvang, raakte betrokken bij zijn zaak en hielp hem stap voor stap herinneringen uit zijn jeugd terug te halen.

Via contacten binnen de regionale overheid werd een journalist ingeschakeld die met Prakasam in zijn moedertaal sprak. Deze gesprekken bleken cruciaal. Uiteindelijk wist Prakasam zich de namen van zijn ouders, broer en geboortedorp weer te herinneren.

Journalist vindt moeder terug
De journalist trok vervolgens naar het genoemde dorp om de familie op te sporen. Het gezin was inmiddels verhuisd, zo bleek. Na verder onderzoek vond hij uiteindelijk Prakasams moeder. Toen hij haar vroeg of zij ooit een zoon had verloren, antwoordde zij dat zij jarenlang naar hem had gezocht, maar uiteindelijk de hoop had opgegeven. Tijdens een videogesprek herkende zij haar zoon onmiddellijk. Het was de eerste keer in meer dan twintig jaar dat moeder en zoon elkaar weer zagen.

Samenwerking maakt hereniging mogelijk
Omdat de familie niet beschikte over voldoende officiële documenten om de verwantschap aan te tonen, vroegen ze lokale autoriteiten om hulp. Op verzoek van Prakasams moeder verzamelde de districtsadministratie gegevens van scholen en andere beschikbare documenten om zijn identiteit vast te stellen.

Tegelijkertijd werkten lokale en regionale overheidsinstanties samen om de terugkeer mogelijk te maken. Ook werd een procedure gestart onder de landelijke wetgeving tegen schuld- en dwangarbeid, zodat Prakasam in aanmerking komt voor een officieel vrijlatingscertificaat, bescherming en rehabilitatieondersteuning.

Nadat alle benodigde documenten waren verzameld, reisden Prakasams moeder, een dorpsgenoot en de journalist naar de plaats waar Prakasam was. Daar werden moeder en zoon op 28 juli 2026 herenigd.

Zijn moeder brak direct in tranen uit toen zij haar zoon weer zag. Later vertelde zij aan lokale media: “Ik ben ontzettend gelukkig. God heeft mijn zoon gered. Ik dacht dat hij overleden was. Maar zijn vader zei altijd: ‘Mijn zoon zal niet zo gemakkelijk ten onder gaan’.”