Na jaren van uitbuiting heeft Sreyda één verlangen: bij haar kinderen zijn

Voor Sreyda* draait een goed leven niet om veel geld. Echte rijkdom betekent voor haar bij haar kinderen zijn: samen eten, lachen en hen zien opgroeien. Dat is niet vanzelfsprekend voor haar. Jarenlang werd ze uitgebuit als huishoudelijk medewerker. “Elke dag voelde als een eindeloze cyclus van uitputting en uitzichtloosheid.”

In 2016 nam Sreyda een baan als huishoudelijk medewerker in Maleisië. Ze had erover gehoord in een radiospotje. Met deze stap hoopte ze haar gezin een betere toekomst te bieden. De werkgever beloofde een salaris van minstens 250 Amerikaanse dollar per maand.

Vol verwachting ging Sreyda op reis. Haar tweejarige zoon liet ze achter bij haar zus in Cambodja, in de overtuiging dat ze hem dankzij deze baan beter zou kunnen onderhouden. 

Het liep echter totaal anders dan ze had gehoopt. Een week nadat ze in Maleisië was aangekomen, werd haar paspoort afgepakt. Ze werkte van vier uur ‘s ochtends tot laat in de avond. Ze maakte huizen en hotelkamers schoon, waste beddengoed, streek kleding en zorgde voor de kinderen van haar werkgever.

Dertien maanden lang, bijna vierhonderd dagen, werkte ze aan een stuk door. Zonder vrije dagen, zonder rustmomenten, zonder salaris en zonder enig contact met haar zoon. Een tussenpersoon, meneer Ho, beloofde haar telkens opnieuw dat ze betaald zou worden, maar dat gebeurde nooit. Elke dag voelde als een eindeloze cyclus van uitputting en uitzichtloosheid.

“Het was uitputtend om elke dag zoveel taken te combineren, maar ik gaf niet op,” vertelt ze. “Ik bleef hopen dat ik uiteindelijk al het geld zou krijgen dat meneer Ho mij had beloofd, maar dat gebeurde nooit.”

Op een dag ontdekte haar derde werkgever dat ze illegaal werkte. Hij maakte zich zorgen over haar veiligheid en stuurde Sreyda in 2018 terug naar Cambodja. Ze keerde uitgeput naar huis terug. Alles had ze gegeven, maar ze had er niks voor gekregen. Tot overmaat van ramp ontdekte ze dat haar eerste echtgenoot tijdens haar afwezigheid opnieuw was getrouwd.

“Ik bleef hopen dat ik uiteindelijk al het geld zou krijgen dat meneer Ho mij had beloofd”

Sreyda herinnerde zich dat een andere Cambodjaanse arbeidsmigrant in Maleisië haar ooit over IJM had verteld. Daarom nam ze contact op met IJM Cambodja. Met steun van IJM en overheidspartners zette ze stappen om gerechtigheid te krijgen. Met resultaat. In 2019 werden zowel meneer Ho als de Cambodjaanse mensenhandelaar die haar had misleid veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf. 

Daarnaast ondersteunde het nazorgteam van IJM haar bij haar emotionele herstel en hielp haar inzicht te krijgen in haar rechten en de risico’s bij arbeidsmigratie.

“Gelukkig hielp IJM mij overeind te blijven. Tot op de dag van vandaag sta ik sterk,” zegt ze. Haar herstel groeide uiteindelijk uit tot een verlangen om ook anderen te helpen.

In 2023 sloot Sreyda zich aan bij een lokaal netwerk van survivors dat door IJM is opgezet. Daar neemt ze deel aan initiatieven in de gemeenschap en deelt ze lessen over het voorkomen van mensenhandel. In 2024 sprak ze tijdens de 38e Chab Dai Coalition Conference over de bescherming van slachtoffers en survivors. In 2025 pleitte ze tijdens de Modern Slavery Conference in Thailand voor krachtiger optreden tegen mensenhandel.

Voor mensen die overwegen in het buitenland te gaan werken heeft ze een duidelijke boodschap: “Als er geen vergunning of duidelijke officiële documenten zijn, ga dan niet.” Ook roept ze overheden op om naar mensen die zijn uitgebuit te luisteren en hen te helpen oplossingen te vinden, in plaats van hen aan hun lot over te laten.

“Wij slachtoffers staan er niet alleen voor. De overheid en organisaties zoals IJM staan achter ons en helpen ons vooruit, niet achteruit.”

In februari 2026 deed Sreyda mee aan een project van IJM om in eigen inkomen te voorzien. Ze kreeg kippen, waardoor ze een extra bron van inkomsten kreeg. Als de kippen groot genoeg zijn, verkoopt ze die in haar buurt. Zo kan ze beter voor haar gezin zorgen: voor haar inmiddels 14-jarige zoon Bora* uit haar eerste huwelijk en haar 7-jarige dochter Lita*. Ook kon ze een motorfiets aanschaffen, waardoor het dagelijkse vervoer voor haar en haar kinderen gemakkelijker is geworden.

Toch blijft haar grootste droom eenvoudig: een veilig thuis waar ze kan samenzijn met haar gezin. “Voor mij betekent vrijheid dat ik zonder angst bij mijn kinderen kan zijn. Mijn droom is een eigen huis te hebben, waar mijn kinderen en ik gelukkig en in veiligheid samen kunnen leven.”

Vandaag de dag werkt Sreyda aan het opbouwen van een nieuw leven, terwijl ze andere survivors helpt hun stem te vinden en uitbuiting te voorkomen. Haar verhaal laat niet alleen zien dat gerechtigheid mogelijk is, maar ook dat een leven opnieuw kan worden opgebouwd met waardigheid, hoop en de vrijheid om voor een betere toekomst te kiezen.

“Survivors mogen niet worden achtergelaten of gedwongen hun strijd alleen te voeren. We verdienen het om gehoord, beschermd en ondersteund te worden, om zo herstel te vinden en ons leven weer op te bouwen.”

*Om hun privacy te beschermen, gebruiken we een pseudoniem.