147 slaven bevrijd

dinsdag 27 maart 2018

CHENNAI, INDIA - Maar liefst 147 mannen, vrouwen en kinderen werden vorige week bevrijd uit een grote steenfabriek. Ze werkten daar als slaven en zijn nu vrij dankzij de zorgvuldige samenwerking tussen de lokale overheid, politie en IJM.


Drie verdachten van slavenhandel zijn aangehouden door de politie. Een van hen is al aangeklaagd op grond van de wetten tegen mensenhandel. De bevrijde slaven zijn weer veilig thuis.
De snelle arrestaties en de inzet voor het welbevinden van de slachtoffers in deze operatie laat zien dat er een zichtbare verandering gaande is bij de lokale overheid. De plaag van slavernij moet stoppen en deze actie heeft zeker landelijk effect.

Wat is dwangarbeid
Deze spannende bevrijdingsoperatie duurde vier dagen en begon op 14 maart, toen IJM de zaak voorlegde aan de lokale overheid. Arme mensen werden misleid en verhandeld vanuit verschillende Indiase staten. Ze werden gedwongen duizenden stenen per dag te bakken onder erbarmelijke omstandigheden. Dit vroeg om actie. De autoriteiten schrokken van de verhalen en kwamen in beweging.
Het team ging woensdag naar de grote steenfabriek, maar het was niet eenvoudig om de mensen te bevrijden.
Lokale autoriteiten spraken met de arbeiders om een beeld te krijgen van dit grote bedrijf. In het begin waren ze er niet zeker van of hier sprake was van dwangarbeid. Slachtoffers durven vaak niet openlijk te praten, omdat ze bang zijn voor repercussies. Het was moeilijk de waarheid te achterhalen.
Gelukkig trad op het juiste moment een jongen van 13 naar voren, die duidelijk uitlegde dat hij 9 uur per dag moest werken. Hierdoor werden anderen aangemoedigd om zich ook uit te spreken.
Tienermeisjes vertelden dat ze stapels van tien stenen op hun hoofd moesten dragen. Een alleenstaande moeder deelde haar verdriet dat ze geen medische zorg voor haar zieke kind mocht zoeken. Al gauw hadden de lokale autoriteiten genoeg gegevens om de reddingsoperatie te rechtvaardigen en de mensen te bevrijden.

 

'Kinderen vertelden dat ze nooit konden spelen'


De lokale overheid huurde een grote hal waar de mensen werden opgevangen. Toen kwamen de verhalen los. De werkers vertelden over maanden- tot jarenlange verbale en fysieke mishandeling in de steenfabriek.
Kinderen vertelden dat ze nooit konden spelen in de fabriek. Ze moesten volgens een strikt schema stenen dragen, waaraan ze hun handen openhaalden. Hun familie moest werken van 4 uur in de ochtend tot 11 uur in de avond. Dan konden ze even rusten, voordat de nieuwe dag weer begon. De kinderen hebben nooit ook maar een dag kunnen spelen.
Een oma vertelde over de problemen in de fabriek en over het slechte eten. “We hebben haast niks te eten, hoe kunnen we dan gelukkig zijn? Als we ziek zijn, kunnen we niet werken en krijgen we geen geld. Kaam nahi, khana nahi: Geen werk, geen eten.”
Dan lacht ze en beschrijft wat ze straks gaat doen als ze thuis is. “Als we weer thuis zijn eten we rijst, roti, daal en nog veel meer. We nemen een warm bad in schoon water!”

Wat mensen nodig hebben
Toen de mensen veilig waren, werden hun verhalen opgetekend. Ze kregen van de overheid vrijheidscertificaten, waarmee de valse schuld aan de slavenhandelaar werd kwijtgescholden. In totaal kregen 111 volwassenen een vrijheidscertificaat.
Vervolgens zorgde de overheidsfunctionaris die de operatie leidde voor een warme maaltijd. Ook werd medische hulp verleend aan mensen die dat nodig hadden. Kinderen kregen vaccinaties en prikken tegen tetanus. Iedereen ontving een identiteitskaart. Een lokale bank opende voor hen een rekening, waarop de overheid een bijdrage zal storten voor hun rehabilitatie. Overheidsfunctionarissen werkten enkele dagen lange uren om er zeker van te zijn dat elke familie de juiste zorg kreeg en klaar zou zijn voor een leven in vrijheid.
Ondertussen stuurde de politie een speciaal team op pad om de fabriekseigenaar en zijn handlangers te vinden. Die waren al gevlucht naar een naburige staat. Ze vonden hen een dag later en zetten de fabrieksdirecteur in voorlopige hechtenis. Dit overstijgt het normale politiewerk en is een overduidelijk teken van opvallend proactief handelen en een beter inzicht in dit soort misdaden.
In de media geeft een hoge ambtenaar toe dat er in veel bedrijven in de regio sprake is van dwangarbeid. Ze kondigde aan dat er steekproeven gehouden zullen worden. Ze wil ook bedrijven scholing aanbieden over ethisch handelen.
In een speech voor de slachtoffers, moedigde ze de mensen aan om een gratis telefoonlijn te gebruiken, mochten ze ooit weer in de problemen komen. Ook beloofde ze dat er ambtenaren mee zouden gaan in de trein naar huis. Ze praat met de overheden van de staten waar de mensen wonen, om er op toe te zien dat ze goed herstellen. Ze wenste de mensen al het goede in hun vrije leven.
De ambtenaren van de overheid en IJM hielpen de mensen hun spullen te verzamelen en brachten ze naar de trein. De overheid zorgde voor flesjes water voor onderweg en hield zelfs de trein nog 20 minuten op, om er zeker van te zijn dat alle slachtoffers waren ingestapt. Velen van hen zullen het nazorgprogramma van IJM volgen om te leren hoe het is om vrij te zijn en vrij te blijven.


International Justice Mission beschermt de armen tegen geweld. IJM werkt samen met lokale autoriteiten om slachtoffers te bevrijden, daders te berechten, overlevenden te herstellen en justitiële systemen te versterken. Ons team werkt sinds 2001 samen met de lokale overheid in Chennai om dwangarbeid te bestrijden. Samen hebben we duizenden kinderen, vrouwen en mannen in vrijheid gebracht.

Maak jij al deel uit van ons bevrijdingsteam? Word vandaag nog Freedom Partner!

Realisatie: WebNL | Copyright 2018 | International Justice Mission Nederland | Privacy verklaring | Algemene voorwaarden