Het verhaal van Cassie

vrijdag 16 december 2016

MANILA, DE FILIPIJNEN - Bijna vijf jaar lang werd Cassie* stelselmatig verkracht. Filmopnames van het misbruik werden over de hele wereld verspreid. Haar verhaal geeft ons inzicht in een nieuwe vorm van verborgen slavernij, waarin jacht wordt gemaakt op de allerarmsten.

Terwijl Cassie haar verhaal doet, zijn in haar ogen nu eens angst, dan weer boosheid te zien. Vandaag de dag is ze veilig, maar de gedachten aan een leven in gevangenschap achtervolgen haar nog steeds. Cassie is een slachtoffer van mensenhandel voor cyberseks. 

Ze was met een vriend van de familie naar Manila gegaan. De hoofdstad ligt bijna 1300 kilometer van de plaats waar ze als kind opgroeide in een huis zonder elektriciteit en hedendaagse technologie. Op 12-jarige leeftijd werd ze verkracht en gedwongen seksuele handelingen te verrichten voor de webcam, terwijl klanten uit de hele wereld toekeken.


‘Ik zei altijd tegen mezelf dat ze me pijn kunnen doen, maar mijn droom kunnen ze niet kapotmaken.’

 

‘Het was erg moeilijk’, vertelt Cassie op ijzingwekkende wijze. ‘Ik dacht steeds: ik wil dood. De pijn maakt dat ik dood wil, maar het lukt niet. Ik probeerde te stoppen met ademen, maar steeds merkte ik: ik adem weer. Waarom ga ik niet dood?’

Geen enkel kind zou een doodswens moeten hebben.

Een jeugd buiten de moderne wereld
Cassie is de jongste van twaalf kinderen. Ze praat over haar huis als ‘de berg’, die ligt in een afgelegen gebied in de Filipijnen, waar stammen volgens hun eigen gewoonten en gebruiken leven.

‘Mijn leven op de berg was erg moeilijk’, zegt Cassie. Haar vader nam zijn gezin mee naar een stad toen Cassie ongeveer 10 jaar was, zodat ze naar school kon gaan. Het was de eerste keer dat ze een geldbiljet zag. Op de berg was geen geld, elektriciteit, technologie, geen manier om te stemmen of aan de samenleving deel te nemen. Het leven was er moeilijk. ‘Ik had geen schooluniform, geen schrift, geen pen, ik had niet eens schoenen.’

Het gezin was gewend hun eigen voedsel te verbouwen, maar in de stad moesten ze het kopen. Cassie hielp haar moeder als dienstmeisje in het huis van een ander gezin. Daar leerde ze A.J.* kennen, de man die haar leven tot een hel zou maken.

 

Bekijk het verhaal van Cassie hier


Op het eerste gezicht leek A.J. een geschenk uit de hemel uit de hoofdstad Manila – een plek waar niemand van het gezin ooit was geweest. Hij was familie van de man voor wie Cassie en haar moeder werkten en tevens een peetzoon van hun buurman. Hij vertelde Cassies ouders dat hij haar een betere toekomst zou kunnen geven. Hij beloofde haar naar school te sturen en haar te behandelen als zijn eigen dochter. Cassies droom om naar plaatsen te reizen, waarvan ze alleen in oude boekjes een glimp had opgevangen, werd werkelijkheid.

Veel Filipino’s spreken van de ‘Manila dream’. Manila huisvest ongeveer een kwart van de totale bevolking. Het is een mondiaal handelscentrum en een hub voor onderwijs, zaken en cultuur. Cassie legt uit: ‘Ze zeggen dat als je naar Manila gaat, je leven verandert.’

‘Toen ik A.J. voor het eerst leerde kennen, zei hij dat Manila prachtig was. Ik wilde graag naar Manila, omdat hij beloofde dat hij al mijn dromen zou doen uitkomen.’

De Manila Dream
‘Ik weet nog dat ik in Manila aankwam. Ik was erg blij, want ik zag heel veel gebouwen. De mensen zijn er vrij’, zegt Cassie. ‘A.J. zorgde voor me. Ik kreeg mooie kleren, mooie schoenen, een schooluniform, een pen, een schrift en een tas.’

Naar school gaan werd eindelijk een realiteit, maar al snel werd het Cassies enige toevlucht. Het was de enige plek waar ze zich veilig voelde. Ze haatte het om naar huis te gaan, omdat A.J. daar was. ‘Als ik naar huis ga, is de man die me misleid heeft daar. Hij wacht alleen maar op me, omdat er klanten zijn die op me wachten.’

A.J. verdiende zijn geld met mensenhandel voor cyberseks en Cassie was niet zijn enige slachtoffer.

Hij aasde op de kinderen van vrienden van zijn familie en op kwetsbare tieners uit de buurt om zo een schijngezin te stichten. Hij deed zich voor als een welwillend vaderfiguur, die zijn kinderen naar goede scholen stuurde en foto’s op facebook plaatste van vakanties en zwempartijtjes.

‘Als we in zijn huis waren, mochten we met niemand praten. We waren erg bang. We dachten dat niemand ons zou geloven, omdat iedereen dacht dat ik zijn dochter was en het een vriendelijke man was.’

Zijn huis, gelegen in een kansarme wijk, werd een hotspot in een wereldwijd netwerk van online pedofielen en seksverslaafden. Dit is de zorgelijke realiteit van mensenhandel voor cyberseks – het vergt slechts een kleine investering om een handel op te zetten en de winstmarges zijn hoog.

A.J. verkrachtte de meisjes, filmde het misbruik en zette het materiaal online. Hij livestreamde seksshows en verdiende geld aan klanten uit de Verenigde Staten, Australië, Nieuw-Zeeland en Nederland. Zich voordoend als een ‘gids’, organiseerde hij daarnaast reizen voor sekstoeristen, die hem betaalden voor het seksueel misbruiken van kinderen.

‘Hij deed me elke dag pijn, als ik iets verkeerd deed of als ik hem niet gehoorzaamde. Hij sloeg me dan in m’n gezicht waar anderen bij waren.’

Cassie was niet de enige
‘We waren met zes kinderen in het huis’, zegt Cassie. A.J. maakte ook misbruik van hele jonge kinderen, waaronder een jongetje van 6 en een 11 maanden oude baby.

‘Hij liet de baby aan iedereen in de buurt zien en zei dat het zijn dochter was. Maar als het meisje groter is, dan verandert alles, want dan misbruikt hij haar gewoon voor geld. Net zoals bij ons. Hij kan haar naakt voor de camera zetten als een seksslaaf. Of hij laat haar door klanten misbruiken en maakt hier foto’s van. Alleen maar om wat geld te verdienen.’

Cassie kon alleen maar dromen van ontsnappen. Ze droomde ervan naar verre landen te reizen. Ze durfde aan niemand op school of haar familie te vertellen in welke hel ze leefde. Ze was verschrikkelijk bang.

‘Ik wilde hem iets aandoen, maar dat kon ik niet. Iets hield me tegen, omdat ik wist dat hij mij iets zou aandoen. Ik voelde me wanhopig. Ik wilde hem vermoorden.’

Een tweede kans
Cassie was niet zo alleen als ze zich voelde. Er waren mensen naar haar op zoek.

Op een vrijdag in november 2014 liep Cassie van school naar huis, met dezelfde steen in haar maag die ze altijd vlak voor het weekend voelde. Dezelfde avond werd ze wakker van een luid kabaal, nadat politieagenten het drie verdiepingen tellende huis, waar ze bijna vijf jaar lang verschrikkelijk had geleden, binnenstormden.

‘Ik was erg bang. Ik moest huilen’, herinnert Cassie zich. Een maatschappelijk werker van IJM legde Cassie uit dat zij en de anderen kinderen niet in gevaar waren. Ze werden bevrijd.

Agenten van de Filipijnse Criminal Investigation & Detection Group, de Amerikaanse Homeland Security en medewerkers van de Filipijnse kinderbescherming hadden in samenwerking met IJM een reddingsoperatie op touw gezet. Tijdens de eerste fase werd een 20-jarige vrouw en een 15-jarig meisje bevrijd uit een hotel in downtown Manila, waar A.J. een ‘seksfeest’ had georganiseerd voor undercoveragenten. Terwijl A.J. vastzat, verplaatste het reddingsteam zich naar het huis waar de 16-jarige Cassie en de twee jonge kinderen lagen te slapen.

‘IJM bevrijdde me en plaatste me in mijn tweede thuis’, zegt Cassie met een glimlach. Ze praat graag over haar ‘tweede thuis’; het prachtige opvanghuis waar ze momenteel verblijft. Ze noemt de andere meisjes haar ‘tweede zussen’. Samen dansen of basketballen ze graag ’s ochtends voordat de lessen beginnen.

Het leven in haar tweede thuis
Cassie is als een grote zus voor de twee jonge kinderen die dezelfde nacht uit A.J.’s huis werden bevrijd. De baby is nu 2 jaar; ze is verlegen en terughoudend, totdat Cassie haar kietelt en een aanstekelijke lach opwekt. Het jongetje, nu 7, is de enige jongen binnen het meisjesopvanghuis.

Deze zaak toont ons de uitdagingen van de opvang van slachtoffers van mensenhandel voor cyberseks: de jonge leeftijden, groepen slachtoffers als ‘familie’ en het toegenomen aantal mannelijke slachtoffers. IJM werkt samen met de overheid aan langetermijnoplossingen en we zijn dankbaar voor geweldige nazorgpartners zoals dit opvanghuis, dat het hele ‘gezin’ opnam.

Maatschappelijk werkers van IJM en medewerkers van het huis staan Cassie bij om de pijn en het verraad, dat ze zo lang in het geheim moest doorleven, te verwerken. ‘Aanvankelijk gaf Cassie zichzelf de schuld, omdat ze te groot zou hebben gedroomd’, zegt Karen, haar begeleidster van IJM. ‘Het is moeilijk in woorden uit te drukken hoe sterk en moedig Cassie is geweest, gezien de zwaarte van de omstandigheden en hoe ze haar innerlijke kracht en schoonheid heeft ontdekt tijdens het verwerkingsproces. Cassie overwon de vijand die het moeilijkst te verslaan is, haarzelf, toen ze besloot zichzelf niet langer de schuld te geven van alles dat er gebeurd is. Ze vecht onophoudelijk voor haar rechten en streeft ernaar haar dromen te verwezenlijken.’

‘Wat me hoop geeft is ten eerste God, want hij is mijn Vader die er altijd voor me is. En daarnaast mijn familie. Mijn zusjes in mijn tweede thuis en de eigenaar van dit opvanghuis. En alle mensen die altijd voor ons klaarstaan om ons te helpen. Zij zijn mijn kracht’, vertelt Cassie.

Dromen verwezenlijken
Cassie besloot te getuigen in de zaak tegen A.J. Hij is aangeklaagd voor meerdere misdrijven tegen verschillende slachtoffers, waaronder verkrachting, mensenhandel en het overtreden van de wet tegen cybermisdaad. Cassie getuigde op moedige wijze voor de rechtbank. A.J. was in de rechtszaal. Maar de maatschappelijk werkers van IJM, die van haar houden en het beste met haar voorhebben, waren er ook.

IJM blijft betrokken bij de rechtszaak, terwijl Cassies leven doorgaat. Ze heeft al meerdere keren getuigd, in haar eigen zaak, maar ook in de zaken van andere kinderen die door A.J. zijn misbruikt.

Haar droom is nog steeds om te reizen, maar niet langer omdat ze wanhopig is te ontsnappen. ‘Ik wil de hele wereld bereizen om nieuwe dingen te zien, nieuwe dingen te leren, mensen hoop te geven. En natuurlijk zou ik ze graag over mijn land, de Filipijnen, vertellen om hen te laten zien hoe prachtig het land en haar inwoners zijn.’

Cassie heeft een boodschap voor slachtoffers zoals zijzelf. Haar woorden zijn scherp, maar de toon is zacht: ‘Ik ben net als jij een slachtoffer van mensenhandel voor cyberseks. Ik wil je zeggen: vergeet het verleden, richt je op en verwezenlijk de dromen die je hebt.’


*Omwille van haar privacy is dit niet haar echte naam


Bevrijd kinderen als Cassie uit een wereld van cyberseks!
 

Realisatie: WebNL | Copyright 2017 | International Justice Mission Nederland | Privacy verklaring | Algemene voorwaarden