Het verhaal van Lyna

donderdag 16 juni 2016

Lyna werd in een tent als deze aangeboden voor seks

Lyna* doet erg haar best om te doen alsof er niets aan de hand is. Ze zit roerloos op haar barkruk, precies zoals het haar bevolen is. Ze groet iedereen, precies zoals het haar geboden is. Ze drinkt haar frisdrank en lacht vriendelijk naar de twee oudere mannen achter haar en daarna terug naar de peettante achter de tafel. Ze doet alles wat haar is opgedragen.


Maar terwijl de buitenlandse man $1000 in grote biljetten staat uit te tellen – geld waarvan Lyna plots beseft dat het is bedoeld om haar te kopen – begint ze in paniek te raken, zachtjes, in dat verduisterde kleine kamertje.
“Ik zat te trillen. Ik wist niet wat te doen,” herinnert ze zich. “Het leek alsof ik alles om me heen vergat. Het enige wat ik voelde was angst.”
Op dat moment hoort de 12 jaar oude Lyna hard gebons op de deur. Een moment van chaos. Voetstappen, dreunend op de tegels. Gerammel van handboeien. Geschreeuw. Geschuifel.
Daarna volgt de kalme stem van een maatschappelijk werker: “Lyna je bent veilig. Alles komt goed.”

Dekmantel
Lyna was nog maar een jong meisje toen ze naar de grote stad Phnom Penh verhuisde, onder de voogdij van haar gezellige peettante Neang.
Veel andere meiden zoals Lyna woonden in het grote huis van Neang – nieuwe vriendinnen die uit arme families uit arme provincies in Cambodja, hierheen waren verhuisd. In de avond speelden zij met elkaar en keken tv. Overdag, wanneer Lyna naar school liep, gingen de andere meiden aan het werk op de begane grond, in de noodle-winkel van Neang. Lyna wist toen nog niet dat dit winkeltje een dekmantel was voor andere zaken…
“Mijn peettante zat in de mensenhandel. Ze was een bordeeleigenaar,” vertelt Lyna. “Ze gebruikte haar restaurant als vermomming, om er goed uit te zien.”

Onderzoek bevestigde dat het restaurant van Neang een bordeel was, met acht volwassen vrouwen, die zij onder dwang hield met intimidatie en valse leningen. Overdag waren de vrouwen serveersters, ‘s nachts werden ze door Neang in bars en kroegen verkocht.
Neang kwam er in 2000 achter dat veel toeristen niet alleen naar Cambodja kwamen voor de goedkope hotels en prachtige tempels. Ze kwamen ook voor het nachtleven dat geen regels kende, waar overal jonge meiden konden worden gekocht voor seks. In nachtclubs, of in koffiehuizen. In schimmige straatjes en in stoffige dorpjes. En natuurlijk in noodle-winkels, zoals die van Neang.
“Ze had meisjes in haar restaurant, die ze ’s avonds verplaatste naar verschillende plekken,” legt Lyna uit. “Er werden uit verschillende provincies kinderen geleverd, die in haar huis werden ondergebracht. Nadat ze drie maanden in het huis hadden gewoond, begonnen ze met werken. “Ik zag het allemaal, en het maakte me ongelukkig.”
Ons -toen nog kleine- IJM-team hoorde geregeld verhalen over meisjes en vrouwen die tegen hun wil verkocht werden voor seks. Wij zochten contact met lokale autoriteiten en partnerorganisaties om het misbruik te stoppen.

 

'Ze troffen afspraken over de verkoop van haar maagdelijkheid' 

 

Tijd om in te grijpen
Overheidsonderzoeken van destijds, schatten dat 15-30% van de sekswerkers in Phnom Penh in de tienerleeftijd of jonger was. De net opgerichte politie-afdeling tegen mensenhandel was vastberaden om deze crisis het hoofd te bieden. Tegen 2004 hadden reddingsoperaties met de politie al dozijnen jonge meiden bevrijd en werden de handelaren die hen verkocht hadden opgepakt en vastgezet. Toen IJM achter de praktijken van Neang kwam, was het tijd om in te grijpen.
Onze onderzoekers raakten ‘bevriend’ met Neang in haar restaurant in November, 2004. Op een dag, tijdens de lunch vroeg zij de mannen of ze naar bed wilden met één van de serveersters. In plaats daarvan vroegen de mannen om jongere meiden – en bijna direct werd Lyna door Neang naar beneden gestuurd. Ze was nog jong genoeg, bevestigde zij, dus troffen ze in de dagen die volgden afspraken over de verkoop van haar maagdelijkheid en de maagdelijkheid van een ander meisje.
“Ze bracht me naar een gasthuis. Ik wilde niet. Ze probeerde me te overtuigen door te zeggen ‘De tijd is aangebroken om je moeder dankbaarheid te tonen’. Ik begreep het niet en ik wist niet waar ze me naartoe bracht. Ik voelde me toen heel nerveus.”
Op het moment dat Neang de verkoop sloot, werden onze politiepartners gealarmeerd om de kamer binnen te gaan en Neang op te pakken voor handel in kinderen. Doodsbang probeerde Lyna te liegen en zei ze dat ze achttien jaar was – precies zoals Neang haar had geïnstrueerd. Maar de agenten wisten dat ze nog maar twaalf was. Een maatschappelijk werker van IJM stelde haar tijdens de reddingsactie gerust, en Lyna en het andere meisje werden naar een tijdelijke schuilplaats gebracht, terwijl Neang werd gearresteerd.
Helaas was dit voor Lyna nog niet het einde van het trauma.

Land in opbouw
De rechtszaak die volgde werd op veel manieren gevormd door veranderingen onder de Cambodjaanse autoriteiten, die haar eerder ook al geen bescherming hadden kunnen bieden.
Haar land was nog maar net in opbouw na decennia onder het onderdrukkende regime van de Rode Khmer te hebben geleden. Wetshandhaving, bedoeld om de gewone burger te beschermen, leek hierdoor meer op een ongeorganiseerd leger. Politie was vaak ongetraind en corrupt. Rechtbanken waren nauwelijks toegerust en tergend langzaam. Er waren maar weinig goed opgeleide rechters. Maatschappelijk werkers moesten de kwetsbare kinderen om hen heen met veel te weinig middelen en mankracht zien te helpen.
Alles bij elkaar betekende dit dat de wetten tegen mensenhandel niet gehandhaafd werden. En op een plek waar arme families wanhopig zijn en machtige criminele ongehinderd hun slag kunnen slaan, zijn kleine meisjes als Lyna de dupe.

Lyna wist niet meer wie te geloven. Haar oom, de echtgenoot van Neang, probeerde haar regelmatig te overtuigen de waarheid te verdraaien of verzachten. Rechtbankmedewerkers behandelden haar als een leugenaar en annuleerden en verzetten afspraken als Lyna net de moed had gevat om te getuigen. Beschuldigingen van omkoop deden de ronde en toen het andere geredde meisje zich terugtrok uit de rechtszaak, verdween haar vertrouwen.
“Ik was bang – bang dat mijn peettante het mij betaald zou zetten. Ik voelde me alsof ik haar had benadeeld, dat ik dit probleem had veroorzaakt. Als ik terugdenk, zie ik nog steeds het gezicht van mijn peettante voor me dat me aanstaart.”
Precies op het moment dat ze er de brui aan wou geven, brak er een juridisch corruptieschandaal uit en besloot een nieuwe jury de besmeurde zaak weer op te pakken. Lyna koos er moedig voor om te getuigen in de rechtszaal en deelde alles wat ze wist over Neang’s zaak en haar regelingen voor het verkopen van meisjes.
Door de kracht van de woorden van Lyna en met bewijs van politiebeelden, werd Neang veroordeeld tot elf jaar gevangenisstraf. De nachtmerrie was eindelijk voorbij.
“Ik ben trots op mezelf dat ik me heb uitgesproken,” vertelt Lyna. “Omdat ik weet dat het andere kinderen helpt om veilig te zijn.”

Getuigenis
Gedurende de jaren na haar redding ontving Lyna ondersteuning van IJM en andere nazorg-partners. Psychologen hebben haar geholpen te genezen van het trauma en de verschrikkingen die ze onderging, en ze is gegroeid in zelfvertrouwen en zelfwaarde.
Lyna herinnerde zich hoe Neang haar nooit aanmoedigde om te leren en haar zelfs probeerde te overtuigen dat ze geen capaciteiten had om te leren. Daarom koos Lyna er in haar nieuwe leven voor om zich juist op haar schoolwerk te richten en werd ze een topstudent op haar middelbare school. Vandaag de dag gaat ze naar de universiteit en studeert ze Informatie-technologie.
Ik heb de droom dat ik veel zal bereiken, zodat mijn leven een getuigenis is voor anderen die hetzelfde is aangedaan. Wanneer ik geld heb, wil ik een stichting oprichten die ouderen, slachtoffers van mensenhandel en arme kinderen helpt.”
Lyna’s weg van herstel weerspiegelt die van zoveel andere slachtoffers zoals zij – kinderen die eerder werden behandeld als eigendom en nu grote dromen hebben om het land beter te maken.
En tijdens de laatste 15 jaar zijn dingen ook daadwerkelijk beter geworden voor kinderen in Cambodja.
Met dank aan moedige leiders op elk overheidsniveau, bij de politie-afdeling tegen mensenhandel, bij rechtbanken en onder burgers, is de handel in kinderen voor de seksindustrie drastisch verminderd. Duizenden meisjes zijn gered. Honderden handelaren en criminelen zijn verantwoordelijk gehouden voor hun daden.
Op een plek waar het rechtssysteem ooit veel te gebroken was om meiden zoals Lyna te beschermen, staat er nu een proactief team van rechtshandhaving en nazorgprofessionals klaar om te helpen.
Lyna vertelde ons hoe ze de vooruitgang van dichtbij heeft meegemaakt en ze heeft een boodschap voor iedereen die heeft bijgedragen aan deze verandering:
“Ik wil de politie en rechters bedanken voor het helpen van de slachtoffers. Alle mensen die hebben geholpen met het stoppen van mensenhandel, wil ik bedanken dat zij hart hadden voor de slachtoffers en hen hebben geholpen. Door hun liefde kunnen wij worden veranderd. Door hun hulp kunnen we vrij zijn van duisternis en naar het licht gaan.”


*Omwille van haar privacy is dit niet haar echte naam

Lees meer over de grote veranderingen in Cambodja waardoor meisjes als Lyna veiliger zijn!

Help ons landen te veranderen!

Realisatie: WebNL | Copyright 2017 | International Justice Mission Nederland | Privacy verklaring | Algemene voorwaarden