Het verhaal van Kanya

zaterdag 13 februari 2016

Kanya en haar kleine

Kanya speelt met haar zoontje

CHIANG MAI, THAILAND – Kanya* was 13 jaar toen een medewerker van de boerderij van haar vader voor het eerst zijn oog op haar liet vallen. Nadat hij haar een week kende, lokte hij haar naar zijn auto, ontvoerde haar en nam haar mee naar een nabijgelegen district.


Kanya’s mobiel werd afgepakt, terwijl zij werd opgesloten in een kamer. Ze werd herhaaldelijk verkracht. Na een paar dagen vertelde de jongeman dat zij nu met hem getrouwd was en bij zijn familie zou blijven wonen. Kanya kon geen contact met haar eigen familie opnemen voor hulp.
Toen Kanya ontdekte dat zij als gevolg van het misbruik zwanger was, wist ze eens te meer dat ze moest proberen te ontsnappen. Vijf maanden zwanger, lukt het haar een bus te pakken naar het dorp van haar ouders.

Duistere traditie
Kanya is lid van de Hmong bergstam, een etnische minderheid dat leeft in het bergachtige grensgebied van Thailand. De Hmong-stam heeft rijke tradities en een prachtige cultuur dat ouder is dan het moderne Thailand. Maar één duistere traditie vindt nog steeds binnen de stam plaats, genaamd yee paw neeah, wat het stelen van je bruid inhoudt.
Zonder dat Kanya het wist had de jongeman haar vader gebeld om hem te melden dat hij Kanya als zijn vrouw genomen had. Maandenlang werd Kanya aan haar lot overgelaten. Haar ouders waren in de veronderstelling dat het huwelijk legitiem was – totdat het Kanya lukte te ontsnappen toen ze vijf maanden zwanger was. Zelfs toen moest Kanya haar ouders ervan overtuigen dat het huwelijk nep was. Ze was gedwongen elke dag te werken op de boerderij van de familie. En wanneer de familie reisde, dwongen zij Kanya te lopen, terwijl zij zelf de bus pakten. Daarbij kwam nog dat Kanya regelmatig door de jongeman werd verkracht.


De inwoners van het kleine dorp ontdekten al snel dat Kanya zwanger was. Vragen en roddels gingen als een lopend vuurtje door het dorp. De ouders van Kanya gingen naar een dominee in het dorp en vertelden hem over het misbruik. De voorganger maakte deel uit van een netwerk van kerken dat door IJM was getraind in burgerrechten. Hij nam direct contact op met de kerkelijk werker van IJM.
Na gesprekken met IJM besloten Kanya en haar ouders de jongeman die haar had ontvoerd en herhaaldelijk verkracht aan te klagen. Er was Kanya iets verschrikkelijks aangedaan. En ondanks de druk om vooral niet iemand uit de eigen stam aan te klagen en seksueel geweld openbaar te maken, wilden zij nu gerechtigheid.

 

'Ik wil je geld niet. Ik wil een nieuw leven'

 

IJM bracht Kanya in contact met een nazorgtehuis, waar zij een paar maanden verbleef. Ze kreeg zorg voor zichzelf en haar baby. Maatschappelijk werkers van IJM en een psycholoog van IJM hielpen ook de ouders van Kanya om wat er met hun dochter was gebeurd een plek te geven en hen voor te bereiden voor Kenya en haar kindje te kunnen zorgen.

IJM hielp de politie bij het verzamelen van bewijsmateriaal, de verdachte op te sporen en een aanklacht in te dienen in de rechtbank. Kanya beviel van een gezond jongetje. Maatschappelijk werkers van IJM bezochten haar in het ziekenhuis en gaven haar cadeaus ter bemoediging.
Kanya getuigde moedig in de rechtbank over het misbruik waar zij slachtoffers van was. Ze nam haar drie maanden oude zoon mee. De verdachten en zijn familie boden Kanya geld aan om weer bij hen te komen wonen. Kanya weigerde. Ze keek de man aan de andere kant van de rechtbank recht aan en zei: “Ik wil je geld niet. Ik wil een nieuw leven.”
Kanya vertelde haar maatschappelijk werker van IJM: “Geld zegt mij nu niets. Mijn leven is op zijn kop gegooid en geld kan mij mijn oude leven niet teruggeven.”

 

Veroordeling
Tegen de gebruikelijk gang van zaken in, werd de verdachte door de rechtbank veroordeeld voor het verkrachten van een minderjarige.
Kort na de rechtszaak kon Kanya weer terugkeren naar huis. Haar ouders hadden ook net een nieuwe dochter gekregen. Zij besloten voor Kanya en de twee baby’s te zorgen.
IJM hielp het financieel mogelijk te maken dat Kanya weer naar school kon gaan. Ze houdt van schilderen en ontwerpen. Haar droom is kleding te ontwerpen en traditionele Hmong kleding te verkopen in binnen en buitenland.
Kanya vertelt dat zij hoopvol is over de impact die haar gewonnen rechtszaak heeft in haar stam. Door de veroordeling werd een duidelijk signaal afgegeven dat het ontvoeren van een bruid strafbaar is in de Hmomg-stam. Velen beginnen in te zien dat deze culturele traditie niet langer acceptabel is, maar zelfs illegaal.
Winyou Hanyut, kerkelijk werker van IJM in Thailand, bracht diverse bezoeken aan het dorp. Hij sprak met de dominee, met de ouders van Kanya en met andere leidinggevende figuren uit het dorp. De dominee leidt nu een groep christelijke leiders die zich inzetten tegen bruidontvoeringen en voor een nieuwe publiek opinie dat deze traditie niet langer acceptabel is.
Kanya’s veerkracht is opvallend. Onlangs deelde zij het volgende: “Zonder IJM zou ik niet weten hoe mijn leven er nu had uitgezien. Ik ben weer hoopvol. Ik kan het zonlicht weer zien. Ik dank God voor een nieuw leven.”


“De eerste keer dat ik haar ontmoette, zei zij dat ze wilde dat de verdachte zijn straf zou krijgen. Ze bleef hierin heel vasthoudend. Ze dacht aan wat haar was aangedaan en zei dat dit niet eerlijk was geweest,” herinnert een maatschappelijk werker van IJM zich. “Kanya is niet verdrietig meer. Maar sterk, mooi en erg lief.”

 

* Omwille van haar privacy is dit haar echte naam

 

Wil jij verschil maken in de levens van meisjes als Kanya?
 

Realisatie: WebNL | Copyright 2017 | International Justice Mission Nederland | Privacy verklaring | Algemene voorwaarden