Drie jaar lang vast als slaaf

maandag 9 februari 2015

Vasanthi

Vasanthi en haar gezin



CHENNAI, INDIA – Vasanthi en haar echtgenoot Sadayan voeden hun kinderen op in een klein dorpje op het platteland van India. Zij willen hen een gelukkige en veilige jeugd geven, waarin de hun kinderen kunnen dromen en spelen. Door te werken, maken zij het voor hun kinderen mogelijk naar school te gaan.

Ouders over de hele wereld delen deze zorg en dromen voor hun kinderen. Maar voor Vasanthi en Sadayan zijn deze dromen nieuw. Tot een paar jaar geleden zaten zij namelijk vast als slaaf.
Vrijheid op zich was al een onmogelijke droom. “Hoe zouden we kunnen dromen wanneer we al amper de tijd kregen om te slapen?” vertelt Vasanthi. “Wij hadden geen enkele hoop.”


Gevangen als slaaf
Jaren geleden vernietigde een droogte het leven in de kleine gemeenschap waar Vasanthi en Sadayan woonden. Voedsel was schaars en werk was nauwelijks te vinden. Toen werd een van hun kinderen ziek. Ook Sadayan werd ziek en moest naar het ziekenhuis. De rekeningen stapelden zich op. En niemand die hen kon bijstaan.

Vasanthi was wanhopig om zijn familie te laten overleven. Ze vond een steenfabriek in de omgeving waar zij kon werken. Ze kon er zelfs een kleine lening krijgen waarmee zij iets van de schulden kon aflossen.

Vasanthi werkte lange dagen. Maar de eigenaar van de fabriek verhoogde de rente op de lening en al snel was de rente hoger dan het salaris zij verdiende. Toen buren haar vertelden over een andere fabriek waar ze meer kon verdienen, wilde Vasanthi deze kans grijpen. De eigenaar bood haar zelfs een lening om haar oude schuld af te kunnen betalen.

Sadayan’s gezondheid verbeterde en hij begon met zijn vrouw in de steenfabriek te werken. Maar wat zij toen nog niet wisten, is dat ook deze lening een valstrik bleek te zijn. Vasanthi en Sadayan zaten vast als slaaf.

Dit is hoe slavernij werkt: een zakenman lokt arme mensen in de val door hen een baan en een lening aan te bieden. Vervolgens vraagt hij buitenzinnige rente op de lening of weigert fatsoenlijk loon te betalen. Uiteindelijk komen complete gezinnen voor hem te werken.


Terugkijkend zegt Vasanthi: “Ik had nooit gedacht dat ik slachtoffer van slavernij zou kunnen worden. Ik had er zelfs nog nooit van gehoord!”


“Een plek waar mensen levend werden begraven…”
Het werk op het fabrieksterrein was verschrikkelijk. Vasanthi: “Het was een plek waar mensen levend werden begraven…”

De slaven werkten 18 uur per dag. Ze konden slechts sporadisch slapen, enkele uren tussen de shifts door. “Alles wat we konden doen, was koken, werken, rusten en weer doorgaan. Alle hoop was uit ons leven weggeslagen.”

 

'Ik kan mij nu nauwelijks meer voorstellen hoe slecht wij er
toen allemaal aan toe waren'



Toen ze eenmaal op de steenfabriek werkten, konden zij niet meer weg. Ze werden voortdurend bedreigd en beledigd. De voeten en handen van Vasanthi waren pijnlijk opgezwollen. Sadayan werd enkele keren zo mishandeld dat hij er verwondingen aan zich rug aan overhield. En zelfs toen ontzegde de eigenaar hem enige medische hulp.

Ergste van alles nog was dat het gezin in tweeën werd gescheurd. Vasanthi blikt terug op de horror van hun leven in slavernij en hoe zij van hun kinderen werden gescheiden. “Onze kinderen moesten aan de andere kant van het terrein werken. Ik kan mij nu nauwelijks meer voorstellen hoe slecht wij er toen allemaal aan toe waren.”


Vrijheid
Vasanthi en Sadayan zaten bijna drie jaar lang vast als slaaf. Dit zijn meer dan 1000 dagen onvoorstelbaar hard werken waarin zij hun kinderen niet te zien kregen. In 2013 hielp IJM Chennai de lokale autoriteiten bij een reddingsoperatie. De familie werd bevrijd!

“Ik herinner mij nog de eerste dag van onze vrijheid, toen ik wakker werd in mijn eigen huis. Plotseling realiseerde ik mij dat ik vrij was!”

Het gezin nam deel aan het nazorgprogramma van IJM voor bevrijde slaven. Het zou tijd kosten om hun leven in vrijheid weer op te bouwen.

IJM koppelt een IJM-nazorgmanager aan iedere familie die wordt bevrijd, om hen te helpen aan eerste levensmiddelen en om een nazorgprogramma te ontwikkelen waarin hun fysieke, financiële en emotionele noden worden opgepakt. De families nemen ook deel aan maandelijkse bijeenkomsten voor bevrijde slaven. Tijdens deze bijeenkomsten krijgen de deelnemers les over onderwerpen als het omgaan met geld, het runnen van een huishouden en het belang van scholing voor de kinderen.

Vasanthi en Sadayan sloten het nazorgprogramma na twee jaar succesvol af. Hun leven is niet gemakkelijk – ze leven in een arme gemeenschap en hebben een kind met chronische hartproblemen. Maar ze hebben nu middelen voor handen om met de zorgen van het leven om te gaan. En zij zijn gelukkig met hun vrijheid.

Vasanthi wil haar kinderen een gelukkige toekomst bieden en ervoor zorgen dat zij een opleiding krijgen. Ook werkt zij voor de overheid. Ze heeft dit werk zelf gevonden, hetgeen veel zegt over hoe zij weer in staat is voor zichzelf te zorgen.

“Zonder IJM had ik nu nog vastgezeten in de fabriek. Wanneer ik jullie zie, geeft mij dit nieuwe kracht,” aldus Vasanthi.

Realisatie: WebNL | Copyright 2017 | International Justice Mission Nederland | Privacy verklaring | Algemene voorwaarden