Geheime ruimte in bordeel ontdekt

zondag 28 september 2014

De kruipruimte ontdekt achter een muurtje

De jonge vrouwen kruipen uit de geheime ruimte.

Een bordeel binnenkomen, is de eerste uitdaging. Een manager zit buiten een gesloten hek en bekijkt de klanten. Wanneer het hek opengaat, loop je tegen een dik gordijn aan dat moet voorkomen dat je van buiten naar binnen kunt kijken.

Toen een team van de Mumbai politie en medewerkers van IJM op een zaterdagmiddag het bordeel binnenging, was het opvallend rustig in het gebouw. Het was niet de eerste keer dat wij er waren. IJM had de politie de afgelopen vier jaar al vijf keer geholpen meisjes te bevrijden uit bordelen in hetzelfde gebouw.

Sommige van de bordeeleigenaren zijn aangeklaagd voor mensenhandel, maar zijn zo onbeschaamd dat zij in hetzelfde gebouw doorgaan met hun winstgevende zaken.

“We wisten dat hier meisjes zaten opgesloten om te worden gebruikt als seksslaven,” vertelt Sanjay Macwan, directeur van IJM in Mumbai. “We wisten dat er geheime ruimtes in het bordeel waren.”

Hoor hier het verhaal van Sanjay:


Geheime ruimte
Het team omcirkelde de ruimte en ging achter de muren en trappen op zoek naar geheime ruimten. Ze klommen op trappen waar zij smerige matrassen vonden in kleine, geïmproviseerde kamertjes. De bordeelmanagers weigerden vragen te beantwoorden en zeiden dat zij niet wisten of er nog jonge vrouwen waren.

Na 45 minuten intensief zoeken, klopte een medewerker van IJM op een muur waarachter een hol geluid klonk. De politie twijfelde geen moment; een agent brak de muur open, waarachter een geheime kruipruimte verscheen.

Er kwam direct een meisje uit de donkere ruimte gekropen. Ze was doodsbang en zat met haar knieën tegen haar borst ineengedoken. Een maatschappelijk werkster van IJM ontfermde zich direct over haar.

Het meisje was niet de enige die in de kleine ruimte van enkele vierkante meters werd vastgehouden. Een voor een kwamen de jonge vrouwen tevoorschijn. Zij snakten naar adem, waren eerst stilletjes en begonnen vervolgens te huilen. IJM gaf hen snel water en legde de meisjes uit dat de meisjes niet langer gevaar liepen en nu veilig waren. Ze waren gered.

Hoewel Sanjay meer reddingsoperaties heeft geleid in soortgelijke verschrikkelijke bordelen, wordt hij elke keer weer geëmotioneerd. “Het is onvoorstelbaar. Het is zo verdrietig. Je kijkt de hopeloosheid in de ogen.”

 

Vier verdachten gearresteerd
De politie arresteerde vier verdachten, inclusief een vrouw die zei dat zij de eigenaar van het bordeel was. De agenten zorgden ervoor dat de jonge vrouwen niet langs de bordeelmanagers hoefden toen zij uit het bordeel werden geleid.

Slachtoffers van de sekshandel hebben vaak de tijd nodig openheid te geven over wat hen is aangedaan. Ze zijn bang voor wraak en hen is wijsgemaakt dat de politie juist hen zal opsluiten in de gevangenis.
IJM ging met de meisjes mee naar het politiebureau en stelde hen gerust. De maatschappelijk werkers zorgden ervoor dat zij dekentjes en maaltijden kregen terwijl zij om beurten hun verhaal deden aan de politie.

Hoewel zij hun verhalen in fragmenten vertelden, werd al snel duidelijk welke gruwelijke wreedheden hen was aangedaan. Er was een geheime kamer aan het einde van het kruipgat waar de meisjes verborgen werden gehouden. Dit was de plaats waar zij voor het eerst herhaaldelijk werden verkracht op het moment dat zij het bordeel waren binnengebracht. Het was een soort ‘ontgroening’ die de meisjes moest klaarstomen voor hun werk. Hoe jonger het meisje, hoe meer klanten zij moest ontvangen. Gemiddeld 6 of 7 per dag. Wanneer zij probeerde een klant te weigeren, werd zij in elkaar geslagen.

Op een gegeven moment moedigde een van de meisjes een ander, stiller meisje aan om te vertellen hoe zij had geleden. “Vertel hen maar de waarheid, zij hebben ons gered.”

“Ik was dood,” vertelde een ander meisje geëmotioneerd. “De laatste drie maanden was ik in het bordeel zonder ook maar een moment het zonlicht te hebben gezien. Op de een of andere manier heb ik het overleefd.”

Toen het avond werd, zorgde IJM voor opvang van de meisjes. Ondanks dat een van de nazorgtehuizen vol zat, regelden zij alsnog ruimte waar de zes bevrijde meisjes terecht konden. De politie bracht IJM en de meisjes naar het tehuis. De komende dagen en weken zal IJM een persoonlijk nazorgplan voor de meisjes maken. Het zal tijd vragen om weer te leren leven in vrijheid. Maar de reis is begonnen, of zoals het meisje dat voor het eerst sinds maanden weer zonlicht zag, het verwoordde: “Ik heb mijn leven terug en kan weer opnieuw beginnen.”


Realisatie: WebNL | Copyright 2017 | International Justice Mission Nederland | Privacy verklaring | Algemene voorwaarden