Nacht

17 december 2016

Ga zo m’n bed in. Het is met bijna 22:00 nog lekker vroeg.

In Mumbai is het nu 2:30.
In Manila 5:00.

Zouden mijn collega’s al naar bed zijn?

Ik zat vanavond met mijn vrouw op de bank. Serie kijken op Netflix.
M’n collega’s… Die liepen vanavond door de vuile straten van hun stad.

De donkere dagen van Kerst. Gezellig gemaakt door de lichtjes in de kerstboom in m’n huiskamer.
In Mumbai en Manila zijn de donkere avonden decor van gruwelijke misdaden tegen kinderen en jonge vrouwen.
Het enige licht dat er is, komt van mijn collega’s. Licht dat nog bedekt moet worden. Omdat mijn collega’s undercover zijn. In het geheim op zoek naar slachtoffers van seksueel geweld.

Het is soms een bewuste keuze. Ga ik zorgeloos mijn bed in... of sta ik stil bij wat mijn collega’s op dat moment aan het doen zijn?
En durf ik als ik veilig in mijn bed lig mijn gedachten te laten gaan naar wat er op dat moment gebeurt met de slachtoffers naar wie mijn collega’s op zoek zijn...?

De kerstdagen komen er aan.
‘Vrede op aarde. Vrede op aarde. In de mensen een welbehagen.’

Vrede. Welbehagen.

Het komt er aan meisjes!
Het komt er aan kinderen!

Omdat er helden zijn die de betekenis van Kerst echt begrepen hebben.
Helden die nu naar jullie op zoek zijn.
Helden die niet zullen rusten totdat ze jullie gevonden hebben!

Henk Jan Kamsteeg

Manager Storytelling

blogs van Henk Jan Kamsteeg
comments powered by Disqus

Realisatie: WebNL | Copyright 2017 | International Justice Mission Nederland | Privacy verklaring | Algemene voorwaarden